कासोळ्याच्या मातीतील ममता — स्व. कोकिळाबाई ठाकरे यांचं अजरामर कर्तृत्व

वाशिम जिल्ह्यातील कासोळा…
या गावाच्या मातीला पावित्र्य लाभलं, कारण या मातीवर पावलांचे ठसे उमटले होते स्व. कोकिळाबाई सुभाष रावजी ठाकरे यांचे. कोकिळाबाई ठाकरे हे नाव केवळ एका आईचं नव्हतं, तर ते संस्कार, श्रद्धा, त्याग आणि नेतृत्व घडवणाऱ्या ममतेचं प्रतीक होतं.

माजी राज्यमंत्री सुभाष रावजी ठाकरे साहेब यांचं राजकारणातील वर्चस्व जिल्ह्यापुरतं मर्यादित राहिलं नाही, तर दिल्लीपर्यंत पोहोचलं. पण या नेतृत्वाच्या मुळाशी जर कुणाचं मौनातलं योगदान असेल, तर ते स्व. कोकिळाबाई ठाकरे यांचंच होतं. त्यांनी कधी व्यासपीठ गाजवलं नाही, पण प्रत्येक निर्णयामागे त्यांचा आशिर्वाद होता.

कासोळा गावातील आई भवानीचं पुरातन मंदिर हे स्व. कोकिळाबाई ठाकरे यांच्या श्रद्धेचं जिवंत प्रतीक आहे. या मंदिराचं सुशोभीकरण त्यांच्या कल्पनेतून साकार झालं. नित्यनियमाने पूजा-अर्चा, दीपमाळेवर दिवा लावण्याची पद्धत, स्वच्छता आणि भक्तिभाव—या सगळ्याचा श्वास मंदिराच्या प्रत्येक कोपऱ्यात आजही जाणवतो. मंदिरात पेटणारा प्रत्येक दिवा जणू कुजबुजतो— ही कोकिळाबाई ठाकरे यांचीच माया आहे…

स्व. कोकिळाबाई ठाकरे या केवळ श्रद्धाळू नव्हत्या, त्या द्रष्ट्या होत्या. शिक्षणाचं महत्त्व त्यांनी ओळखलं. ठाकरे साहेबांच्या माध्यमातून सैनिक शाळेपासून ते केजी टू पीजी पर्यंत शिक्षणाचा वटवृक्ष उभा राहिला. आज तो वटवृक्ष कासोळा आणि पंचकोशीत मानाने डोलतो आहे. प्रत्येक विद्यार्थी, प्रत्येक यशस्वी पिढी म्हणजे कोकिळाबाई ठाकरे यांच्या ममतेचा विजय आहे.

या माऊलीला पहिली मुलगी बेबीताई, त्यानंतर चंद्रकांत दादा, मोनू ताई, राम दादा आणि सोनू ताई—तीन कन्या आणि दोन रत्न. स्व. कोकिळाबाई ठाकरे यांनी केवळ लेकरांना जन्म दिला नाही, तर माणूसपण दिलं. दोन्ही पुत्रांनी राजकीय क्षेत्रात आपली स्वतंत्र ओळख निर्माण केली, तर कन्यांनी संस्कार, समाजभान आणि कुटुंबाची परंपरा अभिमानाने पुढे नेली.

आईची ममता कशी असते, याचं मूर्तिमंत उदाहरण म्हणजे कोकिळाबाई ठाकरे. सैनिक शाळेत जाणाऱ्या लेकराच्या डोळ्यातील पाणी त्यांनी ओळखलं, आणि केजी टू पीजी शिक्षण घेणाऱ्या पिढीच्या स्वप्नांना त्यांनी पंख दिले. त्यांची माया कधी कमकुवत करणारी नव्हती, ती सदैव बळ देणारी होती.

ज्या घरात सकाळची सुरुवात आई भवानीच्या दर्शनाने होत असे,
ज्या घरात आई कोकिळाबाई ठाकरे यांचा शब्द म्हणजे संस्काराचा आदेश असे,
आणि ज्या घरात श्रद्धा ही कर्मकांड नव्हे तर जीवनपद्धती होती—
तिथूनच नेतृत्व घडणं स्वाभाविक होतं.

आज स्व. कोकिळाबाई ठाकरे आपल्यात नाहीत, ही जाणीव मन पोखरून काढते. पण कासोळ्याच्या मातीतील त्यांचे संस्कार, आई भवानीच्या मंदिरात पेटणारे दिवे, शिक्षणाच्या वाटेवर चालणारी पिढी आणि ठाकरे घराण्याचं उज्ज्वल नेतृत्व—हे सगळं त्यांचं जिवंत स्मारक आहे.

देह नश्वर झाला,
पण कोकिळाबाई ठाकरे हे नाव अमर झालं.
माता गेली, पण ममता राहिली.
आई निघून गेली, पण तिचा आशिर्वाद अजूनही प्रत्येक पावलावर आहे.

वाशिम जिल्ह्यातील कासोळा गावाच्या या थोर माऊलीस — स्व. कोकिळाबाई  ठाकरे यांना स्मृतिदिनी कोटी-कोटी विनम्र अभिवादन.